R (Ayinde) v London Borough of Haringey oraz Al-Haroun v Qatar National Bank QPSC [2025] EWHC 1383 (Admin)

Dwie sprawy skierowano do Divisional Court i wyznaczono na wspólną rozprawę w trybie jurysdykcji Hamid, czyli własnego uprawnienia sądu do egzekwowania obowiązków pełnomocników wobec sądu. W obu do akt trafiły nieistniejące orzeczenia i błędny opis stanu prawnego. Sąd wymienił środki, którymi dysponuje, w tym publiczne napomnienie prawnika, obciążenie kosztami, obciążenie pełnomocnika kosztami niepotrzebnie poniesionymi przez stronę, odrzucenie sprawy, zawiadomienie organu nadzoru zawodowego, wszczęcie postępowania o obrazę sądu i zawiadomienie policji. Wobec barrister w sprawie Ayinde uznał, że próg wszczęcia postępowania o obrazę sądu został osiągnięty, ale postępowania nie wszczął, wskazując m.in. na pytania o możliwe uchybienia osób odpowiedzialnych za jej szkolenie i nadzór oraz zaznaczając, że nie jest to precedens. W sprawie Ayinde sąd skierował sprawę barrister do jej organu nadzoru zawodowego, a sprawę solicitora do Solicitors Regulation Authority. W sprawie Al-Haroun solicitor sam zgłosił się do Solicitors Regulation Authority, a sąd zapowiedział także własne zawiadomienie. Wobec barrister w tej sprawie sąd uznał, że próg skierowania do Bar Standards Board nie został osiągnięty. Z uzasadnienia: „Istnieją poważne konsekwencje dla wymiaru sprawiedliwości i zaufania publicznego do systemu sprawiedliwości, jeżeli sztuczna inteligencja jest niewłaściwie używana”, a odpowiedzialność za sprawdzenie materiału obciąża także tego, kto korzysta z pracy innych, tak samo jak przy pracy aplikanta. Sąd zapowiedział, że na kolejnych rozprawach w tym trybie będzie pytał, czy osoby kierujące kancelarią lub zespołem wykonały swoje obowiązki nadzorcze. Kancelaria, w której przy pismach korzysta się z narzędzi AI, powinna umieć wykazać, jak kierujący zespołem nadzorują sprawdzanie powołanych orzeczeń.