ECLI:NL:RBDHA:2020:865 (tłumaczenie angielskie: ECLI:NL:RBDHA:2020:1878), sprawa C-09-550982

Wyrok w sprawie systemu SyRI, którym administracja łączyła dane z rejestrów podatkowych, ubezpieczeniowych i socjalnych, żeby typować osoby do kontroli pod kątem nadużyć w świadczeniach. Powództwo wniosły organizacje praw człowieka, w tym Holenderski Komitet Prawników na rzecz Praw Człowieka. Sąd ocenił samą ustawę i uznał, że nie spełnia wymogów art. 8 ust. 2 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, bo ingerencja w życie prywatne nie została zrównoważona wystarczającymi gwarancjami, a państwo nie ujawniło ani wskaźników ryzyka, ani logiki modelu, przez co osoba typowana nie mogła się bronić. Przepisy o SyRI uznano za niewiążące. Wyrok jest wcześniejszy niż AI Act i nie mówi o „systemie AI” w rozumieniu rozporządzenia, ale dotyczy dokładnie tego, co rozporządzenie reguluje później w załączniku III, czyli typowania osób przez administrację. Dla praktyki oznacza to, że sama podstawa ustawowa nie wystarcza, jeżeli nie towarzyszy jej przejrzystość i możliwość zakwestionowania wyniku.