NSA, I OPP 7/26

Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie pomocy w formie usług opiekuńczych, bo skarga nie zawierała żądania stwierdzenia przewlekłości, a okoliczności w niej powołane nie dotyczyły czynności ani zaniechań sądu administracyjnego. Na marginesie Sąd stwierdził, że skarga i późniejsze pismo skarżącej zostały wytworzone przy wykorzystaniu programu komputerowego opartego na generatywnej sztucznej inteligencji. Według Sądu treści wytworzone w ten sposób nie zawierają wiedzy eksperckiej, pisma skarżącej dotyczyły niemal wyłącznie wątków spoza przedmiotu sprawy, a powołane w nich orzeczenia nie zawierają tez, które przypisał im algorytm sztucznej inteligencji. Sąd uznał, że programy komputerowe nie stanowią profesjonalnej pomocy prawnej i przy obecnym stanie technologii nie mogą jej zastąpić. Postulował, aby strona używająca sztucznej inteligencji w postępowaniu sądowym zachowywała najwyższy możliwy stopień ostrożności i traktowała wytworzone odpowiedzi nie jako fakty, ale najwyżej jako podpowiedzi do dalszych studiów. Sąd nie nałożył sankcji. Dla strony działającej bez pełnomocnika postanowienie oznacza, że odpowiedzi programu nie zastępują sprawdzenia przepisów i orzeczeń, a skargę na przewlekłość, w której zabrakło żądania stwierdzenia przewlekłości albo okoliczności uzasadniających to żądanie, sąd odrzuca bez wezwania do uzupełnienia braków.