baza wiedzyCzy nasze narzędzie jest w ogóle systemem AI w rozumieniu AI Act
stan ustalony Rozstrzyga jedna cecha: zdolność do wnioskowania, czyli tworzenia modelu albo algorytmu na podstawie danych. Arkusz z formułami i program działający według reguł napisanych przez człowieka systemem AI nie są.
Definicja
„»system AI« oznacza system maszynowy, który został zaprojektowany do działania z różnym poziomem autonomii po jego wdrożeniu oraz który może wykazywać zdolność adaptacji po jego wdrożeniu, a także który, na potrzeby wyraźnych lub dorozumianych celów, wnioskuje, jak generować na podstawie otrzymanych danych wejściowych wyniki, takie jak predykcje, treści, zalecenia lub decyzje, które mogą wpływać na środowisko fizyczne lub wirtualne” (art. 3 pkt 1)
Definicja wygląda na pojemną i taka jest, ale ma jeden element rozstrzygający.
Jedna cecha, która rozstrzyga
Motyw 12 rozporządzenia mówi wprost, że pojęcie ma opierać się na cechach odróżniających systemy AI „od prostszych tradycyjnych systemów oprogramowania lub założeń programistycznych” i nie powinno obejmować „systemów opartych na zasadach określonych wyłącznie przez osoby fizyczne w celu automatycznego wykonywania operacji”.
Dalej motyw nazywa tę cechę: „Jedną z kluczowych cech systemów AI jest ich zdolność do wnioskowania”. Zdolność do wnioskowania to uzyskiwanie wyników oraz „zdolność systemów AI do tworzenia modeli lub algorytmów na podstawie informacji wejściowych lub danych”. I zdanie, które przesądza w praktyce: zdolność do wnioskowania „wykracza poza podstawowe przetwarzanie danych w wyniku umożliwiania uczenia się, rozumowania lub modelowania”.
Praktyczne pytanie brzmi więc: czy zachowanie narzędzia wynika z reguł, które napisał człowiek, czy z zależności, które narzędzie samo wyprowadziło z danych?
Techniki wskazane w motywie 12 to uczenie maszynowe oraz podejścia oparte na logice i wiedzy, czyli wnioskowanie na podstawie zakodowanej wiedzy albo symbolicznego przedstawienia zadania.
Co systemem AI nie jest
Poniższe przykłady ilustrują konstrukcję prawną, nie są kwalifikacją konkretnych produktów.
- Arkusz kalkulacyjny liczący według formuł wpisanych przez pracownika, choćby bardzo rozbudowanych.
- Program księgowy stosujący stawki i progi wpisane do konfiguracji.
- Formularz, który po zaznaczeniu opcji podstawia gotowy fragment umowy z biblioteki wzorów.
- Wyszukiwarka wewnętrzna dopasowująca dokumenty po słowach kluczowych, bez modelu wyprowadzonego z danych.
- Reguła „jeżeli kwota przekracza X, skieruj sprawę do kierownika”, nawet gdy jest częścią dużego systemu.
Wspólny mianownik: cały mechanizm napisał człowiek, a program go wykonuje.
Co systemem AI zwykle jest
- Narzędzia oparte na dużych modelach językowych, także wtedy, gdy korzystasz z nich przez przeglądarkę i nic nie instalujesz.
- Model punktujący ryzyko, zdolność kredytową albo szansę na rynku pracy, wytrenowany na danych historycznych.
- Rozpoznawanie mowy, obrazu i pisma odręcznego.
- Systemy rekomendacyjne uczące się na zachowaniu użytkowników.
- Narzędzia przesiewające zgłoszenia rekrutacyjne na podstawie modelu, a nie na podstawie zapisanej listy warunków.
Częsty błąd przy tej ocenie
Dwa błędy występują na przemian i oba są kosztowne.
Pierwszy to uznanie, że skoro narzędzie nie jest „sztuczną inteligencją” w potocznym rozumieniu, to rozporządzenie go nie dotyczy. Definicja nie wymaga ani samodzielności, ani uczenia się po wdrożeniu; zdolność adaptacji po wdrożeniu jest w przepisie ujęta jako możliwość, nie jako warunek.
Drugi to uznanie, że każde oprogramowanie liczące cokolwiek jest już systemem AI, i objęcie obowiązkami całego zaplecza informatycznego. Motyw 12 wyklucza to wprost przy systemach opartych wyłącznie na regułach napisanych przez człowieka.
Ocenę trzeba zapisać. Jeżeli kiedyś ktoś zapyta, dlaczego organizacja nie stosowała obowiązków wobec konkretnego narzędzia, dowodem będzie ta notatka, a nie wspomnienie rozmowy.
Status wytycznych Komisji
Komisja Europejska opublikowała 6 lutego 2025 r. wytyczne dotyczące definicji systemu AI. Wytyczne nie wiążą i sama Komisja zaznacza, że każdy przypadek wymaga oceny indywidualnej. Są jednak najlepszym dostępnym wskazaniem, jak organ będzie czytał przepis, więc przy sprawach granicznych warto do nich sięgnąć i odnotować, że się to zrobiło.
Co dalej
Ustalenie, że coś jest systemem AI, samo w sobie nie rodzi obowiązków poza art. 4, który dotyczy kompetencji personelu i obowiązuje już dziś. Ciężar obowiązków zależy od klasyfikacji: test wysokiego ryzyka i od roli, w jakiej występujesz wobec tego systemu.
- Wypisz narzędzia używane w organizacji i przy każdym odpowiedz na jedno pytanie: czy jego zachowanie wynika z reguł napisanych przez człowieka, czy z tego, co narzędzie wyprowadziło z danych. (osoba odpowiedzialna za wdrożenia)
- Rozstrzygnięcie zapisz razem z uzasadnieniem, bo to ono będzie dowodem, jeżeli ktoś zapyta, dlaczego nie stosowaliście obowiązków.
- Przy narzędziach kupowanych zapytaj dostawcę wprost, czy uważa produkt za system AI w rozumieniu rozporządzenia, i odpowiedź zachowaj.
- Wynik przenieś do testu klasyfikacji, bo bycie systemem AI jeszcze nie oznacza wysokiego ryzyka.
Źródła: rozporządzenie (UE) 2024/1689, art. 3 pkt 1 i motyw 12, polska wersja urzędowa; wytyczne Komisji Europejskiej dotyczące definicji systemu AI, opublikowane 6 lutego 2025 r., niewiążące. Sprawdzone 5.08.2026. Treść ma charakter ogólny i nie zastępuje oceny konkretnej sprawy. Kryteria doboru i cykl przeglądu opisuje metodologia.